375
Ser praski wędzony na ruszcie
sieradzki | kiełczygłów

Obrowski ser z praski wędzony na ruszcie  dymem drewna owocowego

Przepis i przygotowanie : 

Mleko od zdrowych krów mlecznych żywionych tradycyjnie własnymi paszami z gospodarstwa rolnego. Dobre sery można wyprodukować jedynie z dobrego i świeżego mleka o prawidłowym składzie.

Bezpośrednio po udoju mleko jest przecedzane. Jeszcze ciepłe wlewane jest do zakwaszonego garnka (jeśli nie ma zakwaszonego garnka dolewana jest serwatka lub maślanka, żeby mleko w garnku się skwasiło w ciągu jednego dnia). Na drugi dzień z wierzchu zbierana jest śmietana, a powstałe kwaśne mleko jest ogrzewane na płycie kuchennej. Ogrzany garnek zdejmujemy z płyty na bok. Po około godzinie ogrzany twaróg powinien „wyjść do góry”. Wybity twaróg zbierany jest  sitkiem i przekładany do worka z tetry. Zawiązany worek z ogrzanym twarogiem wkładamy do praski celem osączenia z serwatki. Po 3 godzinach wyjmujemy worek z uformowanym serem. Następnie wędzimy na ruszcie, dymem drewna owocowego około 2 godzin. Gotowy ser kładziemy na deskę i przechowujemy w chłodnym i ciemnym miejscu (najlepiej w piwnicy, bądź w lodówce owinięty w płótno namoczone w słonej wodzie).

Powiązania dania z regionem:

Metoda produkcji obrowskiego sera z praski wędzonego na ruszcie jest bardzo prosta. Robiony w wielu domach sposobem gospodarskim, a jego receptura przekazywana jest ustnie z pokolenia na pokolenie. Ser sporządzali już nasi dziadkowie o czym świadczą zachowane praski . „ Największe zapasy masła i sera robiono w Wielkim Poście i w okresie od Zielonych Świątek do żniw..”( Jan Piotr Dekowski ). Mleko i jego przetwory były w ówczesnym okresie podstawą wyżywienia na wsi. Sery wędzone przedłużały okres do spożycia i mogły „ leżeć” w suchości do miesiąca  czasu zachowując swoje wartości.

Koło Gospodyń Wiejskich Obrów, woj. łódzkie