4512
Prażuchy
sieradzki | burzenin
Składniki:

  • 2 kg ziemniaków
  • 6-7 łyżek mąki pszennej
  • 1 łyżka soli

Wykonanie:


Sekretem ich idealnego przyrządzenia, jest obranie i ugotowanie w osolonej wodzie  całych  ziemniaków do  miękkości, następnie odlanie  takiej  ilości  wody

z  gotowania,  żeby  w  garnku  pozostała  część  płynu, zasypanie  całości  mąką i pozostawienie ich w cieple na 5 minut, tak aby mąka się zaparzyła. Następnie należy całość bardzo dokładnie „uźgać”, czyli ubić pałką. Przed podaniem na talerzu z gotowej masy ziemniaczano-mącznej, formuje się porcje za pomocą łyżki umoczonej w tłuszczu. Dzięki temu, że łyżka jest tłusta, „prażuchy” z łatwością od niej odchodzą.

 

Przyrządzenie tego dania jest dosyć męczące, ale naprawdę warto. Ze skwarkami  z  boczku  lub słoniny, cebulką lub z zasmażaną  kapustą i  za-serwowane  wraz z opowieściami jak się je jadło dawniej w podsieradzkiej wsi – smakują wyśmienicie.


Powiązanie dania z regionem:


Każdy region ma swoje zwyczaje i tradycje. Nasze sieradzkie smaki niestety powoli zanikają. Dzięki paniom należącym do Kół Gospodyń Wiejskich, możliwe jest pielęgnowanie kulinarnego dziedzictwa i tradycyjnych przysmaków. Niewątpliwie wspaniałym pomysłem jest zorganizowanie konkursu kulinarnego pn. „Stwórz przepis do Kulinarnej Biblii Polskich Potraw Tradycyjnych”, by ocalić od zapomnienia stare, dobre przepisy naszych babć. Prażmów to  mała wieś położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Burzenin. Tu  niemal w każdym domu obowiązkowym daniem były i nadal są „prażuchy”. W sąsiednich wioskach danie to nazywano także „prażokami”. Zarówno starsi jak i młodsi mieszkańcy Prażmowa są przekonani, że od tej potrawy wzięła się nazwa ich wioski.


„Prażuchy” to tradycyjna sieradzka potrawa, przygotowana z ugoto-wanych ziemniaków z dodatkiem mąki, okraszona skwarkami i smażoną cebulką. Kuchnia chłopska charakteryzowała się stałością i bardzo dużą skromnością. Mięso rzadko gościło na chłopskich stołach, a podstawowym wyznacznikiem dobrego jedzenia była jego kaloryczność. Najczęściej przeważały potrawy zbożowe i roślinne, pochodzące głównie z własnej uprawy. Ziemniaki to warzywa uprawiane na ziemiach województwa łódzkiego. Z uwagi na łatwość uprawy, stanowiły jedno z najczęściej spożywanych warzyw. Prażmowskie gospodynie wracające z pola po dniu ciężkiej pracy, musiały przygotować coś szybkiego i treściwego. Proste potrawy z ziemniaków, były podstawowym wyżywieniem biedniejszych mieszkańców. Zamożniejsi, wzbogacali ziemniaki różnymi dodatkami, podsmażoną cebulką, krasili je skwarkami ze słoniny lub boczku, podawali z młodą kapustą, ugotowaną na słodko lub z chudym barszczem, czy zsiadłym mlekiem na popitkę.


Z nazwą tej miejscowości związana jest również inna legenda. Według wierzeń i opowiadań naszych praojców, właściciel Prażmowa był nazywany Prażuchem. Lubił dobrze zjeść i  uwielbiał przebywać w cieple. Pewnego razu, gospodyni chcąc zrobić mu na złość, do ugotowanych ziemniaków dodała mąki. Bardzo mu to danie posmakowało i stąd wzięły się „prażuchy”. Potrawa t ma wiejskie pochodzenie i znane jest nie tylko na ziemi sieradzkiej, łódzkiej, rawskiej, czy łęczyckiej, ale i w innych regionach, np. Wielkopolsce, Małopolsce, Zagłębiu Dąbrowskim, czy Kujawach.


Koło Gospodyń Wiejskich w Prażmowie, woj. łódzkie