684
Kurczak faszerowany na słodko
sieradzki | dobroń

Składniki:

  • kurczak świeży z własnego gospodarstwa (około 1,5 kilogramowy)
  • mięso mielone 0,8 kg
  • 1 bułka czerstwa, mleko do namoczenia bułki
  • 4 jajka
  • natka pietruszki
  • 10 dkg rodzynek
  • sól, pieprz do smaku
  • miód do posmarowania, aby ładna była skórka
  • rękaw do pieczenia

Przygotowanie:

Umytego kurczaka wytrzeć w ręcznik papierowy. Wyjmujemy kości, czyli luzujemy, a robimy to w sposób następujący:

Kurczaka kładziemy na plecach, robimy nacięcie wzdłuż kości szkieletowej, następnie oddzielamy mięso od kości z jednej i z drugiej strony. Odsłonięty korpus sukcesywnie oddzielamy od mięsa pamiętając, by nóż cały czas przesuwał się przy samej kości korpusu do momentu spotkania noża z kością uda. Udo przytrzymujemy jedną ręką za wystającą kość, nożem posuwamy w dół, wzdłuż kości oddzielając mięso od kości. Gdy dojdziemy do łączenia z drugą kością na zgięciu postępujemy dalej tak samo obrzynając dookoła chrząstkę i prowadząc nóż ku dołowi. Następnie wyciągamy ręcznie kość z otworu. Z drugiej strony postępujemy tak samo. Ze skrzydełkami  postępujemy podobnie.  Z jednej i z drugiej strony trzymając kość prowadzimy nóż ku dołowi oddzielając mięso od kości. I tak  dochodzimy do ostatniej kości, którą musimy odciąć. Będzie to kość  łącząca korpus z przodu, przy otworze przy szyi ucinamy ją. Usuwamy również kuperek i gotowe. Tak przygotowany kurczak jest gotowy do nafaszerowania. Wystarczy natrzeć  go solą i pieprzem i zostawić na kilka godzin do zapeklowania, aby „wchłonął” przyprawę.

 Wykonanie:

Do  mięsa mielonego  dodać namoczoną odciśniętą bułkę, posiekaną natkę pietruszki wcześniej namoczone i osączone  rodzynki, sól, pieprz  i jajka.  Dobrze wyrobić masę. Tak przygotowanym farszem wypełniamy zluzowanego kurczaka. Zszyć, lub spiąć gęsto wykałaczkami tworząc tak zwaną drabinkę. Nić kuchenną składamy na pół, środek zakładamy za oba końce wykałaczki wkutej najwyżej. Następnie krzyżujemy końce nici i zaczepiamy po obu stronach kolejnej, niżej położonej wykałaczki. Sznurujemy w ten sposób do samego dołu. Za ostatnią wykałaczką związać razem. Następnie związać końce nóżek.  Po wierzchu posmarować miodem rozcieńczonym   niewielką ilością wody. Włożyć w rękaw do pieczenia zapiąć. Piec około 1,5 godziny w temperaturze 175 C Po upieczeniu wystarczy wyciągnąć delikatnie wykałaczki, a nić odejdzie od skóry z łatwością.

Dodatkiem do kurczaka jest borówka leśna przygotowywana po zbiorze w czasie wyprawy do lasu późnym latem. Lekko posłodzona, przesmażona i zapasteryzowana stanowi „wspomnienie lata zamknięte w słoiczku” do wykorzystania  w każdej dowolnej chwili.

Powiązanie dania z regionem:

Ten przepis przekazała nam nestorka naszego Koła, która żyjąc wśród nas ukończyła 91 lat życia i zna jeszcze bardzo wiele tradycyjnych przepisów. Sposób przygotowania   kurczaka faszerowanego zachował się w starym  zeszycie  z przepisami na  pożółkłych kartkach. Kiedyś jak wspomina, dawniej kurczaki były elementem diety wielu rodzin wielodzietnych przyrządzanych od święta i z okazji uroczystości rodzinnych  takich jak: chrzciny, wesela, komunie święte dzieci-jako danie wystawne. Dawniej jadano  głównie ptactwo domowe „szmurowane” (opiekane) na patelniach lub w „grapach” (garnkach) .  Na kościach drobiowych gotowano rosół. Aby urozmaicić dania z kurczaka stosowane było również wędzenie. Mięso wędzono w beczkach specjalnie do tego celu własnoręcznie  przygotowywanych. Wędziło się na drewnie liściastym, które nadaje mięsu niepowtarzalny smak i aromat.

Produkty do przygotowania potrawy były ogólnie dostępne. Każda gospodyni w swojej zagrodzie hodowała kurczęta karmione paszą roślinną. W dawnych trudniejszych czasach małe kurczęta były rozprowadzane przez Koła Gospodyń Wiejskich. Między innymi dlatego gospodynie wstępowały do tej organizacji. Tym sposobem Koła Gospodyń były liczne, chociaż nie tak aktywne jak obecnie. Zadaniem podstawowym członkiń dziś jest podtrzymywanie tradycji, które przekazały nam babcie i mamy.

Region naszej „małej ojczyzny” położony jest w obrębie Wysoczyzny Łaskiej. Jedną czwartą powierzchni  zajmują duże kompleksy leśne z urokliwymi rzeczkami, łąkami. Jest regionem typowo rolniczym. Na glebach lepszych uprawia się pszenicę, jęczmień, buraki. Na glebach słabszych żyto i ziemniaki .Nasza tradycyjna kuchnia bazuje na surowcach łatwo dostępnych takich jak: ziemniaki, kasze, zboża, a także owoce runa leśnego. Składnikami do przygotowania kurczaka faszerowanego jest mięso drobiowe i wieprzowe z własnego chowu, lub od okolicznych rolników. Rolnicy prowadzą gospodarstwa  w oparciu o pasze , pozyskane z własnych upraw. Natka pietruszki potrzebna do wzbogacenia smaku rośnie w ogródku warzywnym każdej gospodyni. Mając kurczaki i kury mamy również jajka, które jako bogate źródło substancji odżywczych są podstawą wielu potraw. Słodkości farszowi nadają rodzynki, które dawniej, zastępowały ususzone winogrona czy w miarę możliwości inne owoce np. śliwki, żurawina. Miód z lokalnych pasiek, gdzie pożywką dla pszczół są ukwiecone mniszkiem łąki, kwitnące lipy i akacje dodaje aromatycznej słodyczy całej potrawie. Borówka leśna –to specjalność naszych gospodyń zbierana na leśnych polanach późnym latem. Przygotowana samodzielnie stanowi wspaniały dodatek do przedstawionej potrawy bardzo smacznej o specyficznym smaku połączenia dwóch gatunków mięsa, natki pietruszki i rodzynek ze złocistą chrupiącą skórką pachnącą miodem.

Oryginalny wygląd, tradycyjne przygotowanie i smak są w stanie zaspokoić gusty najbardziej wybrednych konsumentów. Świetnie smakuje zarówno na ciepło jak też na zimno.

Kurczak faszerowany na słodko z borówką leśną przygotowany przez Koło Gospodyń Wiejskich w Mogilnie Małym zwyciężył w konkursie „Smaczne łódzkie” w 2013 roku na IV edycji  imprezy Smaki Ziemi Łódzkiej. Wtedy można było spróbować wielu regionalnych potraw, przyrządzonych według przepisów przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Nasza potrawa zdobyła tytuł  „najsmaczniejsza potrawa regionu”. Podbiła serca i podniebienia jurorów. Przepis nie miał sobie równych- gdyż był najlepszy!

Koło Gospodyń Wiejskich Mogilno Małe, woj. łódzkie